پارت صد و چهارم :

بیمارستان، همان بیمارستانی که سال‌ها پیش بوی حضور سایه در راهروهایش می‌پیچید، اکنون به سکوتی بی‌رمق و سنگین آغشته بود؛ سکوتی که به نظر کسری، نه فقط از خالی بودن فضا، که از خالی بودن حقیقت نشئت گرفته بود. قدم‌هایش بر زمین سرد بیمارستان، پژواک اندوهی بی‌پایان بود؛ هر گام داستانی پشت سر داشت، هر صدای کفش انعکاس لحظه‌ای از غم و حیرت در قلبش بود. حالا بیمارستان به جای مکانی برای زنده‌مØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۸۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زهرا

    1

    خوب اینجا دیگه برد سراغ پلیس تنهایی به جایی نمیرسد

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله

    ۲ سال پیش
  • آسمان

    1

    کسری جان شایدبیشتر بدونی بیشتر اذیت بشی 🤔😔

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    😢😢

    ۲ سال پیش
  • فاطی

    1

    هی کسری سایه خواسته یا ناخواسته..ندانسته یا دانسته قدم در این راه گذاشت..اما تو میدانی و خطر را دنبال خود همراه کردی..نرو بیشتر نرو....قصه ای پراز ابهام..این درهای که بسته اس یک نشونه که نرو در مرداب ولی گوش نمیدی

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله دقیقا

    ۲ سال پیش
  • A-a

    0

    ممنون عالی و زیبا بودخسته نباشید👌🍀🌸🍀

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنون از شما❤️

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️